"Daha önceden yapayalnızdım, melekçiğim; bu dünyada sanki yaşamıyor da uyuyor gibiydim. Zalim kimseler, görünüşümün bile münasip olmadığını söyler ve beni hor görürdü; eh, tabii ben de kendimi hor görmeye başlamıştım. Aptal olduğumu söylerlerdi, ben de sahiden aptal olduğumu düşünürdüm. Sonra karşıma siz çıktınız, kapkaranlık hayatımı aydınlattınız, yüreğim de ruhum da aydınlandı, ruhum huzura kavuştu ve başkalarından kötü olmadığını öğrendim. Tamam, belki etrafa ışık saçmıyorum, parlamıyorum, şeklim şemailim yok, ama gene de insanım, yüreğimle ve fikirlerimle insanım."
"Bedbahtlık aslında bulaşıcı bir hastalıktır, bu yüzden biz yoksul ve bedbaht insanlar daha fazla yoksulluk ve bedbahtlık bulaştırmamak için birbirimizden uzak durmalıyız."