Hilkat her insanı yeryüzüne bir iş için gönderir. Memur doğanın eşkıya olmasına, şair doğanın kunduracı olmasına sebep olan ''nizam-ı içtimai'' (toplumsal düzen) dedikleri nesnedir ki, bunun, mecbur ederek yaratıldıklarından başka işlere sürüklediği adamlar ömürlerinin sonuna kadar, işlerine, hatta hayata alışamamak bedbahtlığına uğrarlar.Yaratıldığı işi ''kendi işi''ni bulabilen adam yeryüzünde ne kadar nadirdir. İnsanlar arasında bahtiyar adam ne kadar enderdir...
Çünkü bedbahtlıklarımızın en mühim sebebi budur.
Benim ne afet olduğumu şimdi mi fark ettin? Ankara'ya gel de yanıp tutuşanları bir gör. Zaten bilmiyor musun a iki gözüm, İzmir'de sen Ankara'da ben, üstümüze dilber yok.