"Siz insanlar," dedim. " bir şey hakkında konuşurken hemen şöyle söylemek zorunda hissediyorsunuz kendinizi: 'Bu aptalca, bu akıllıca,bu iyi,bu kötü!' Bütün bunların ne anlamı var? Sırf bunları söylemek için mi bir olayın içyüzünü araştırıyorsunuz? Onun niçin olduğu,niçin olması gerektiği şeklindeki sebepleri kesinlikle açıklayabiliyor musunuz?Böyle yapsanız,yargılarınızda bu kadar aceleci olmazdınız"
... Böyle olduğu halde dostum, bizimle eşit olan,örnek almamız gereken çocuklara biz kul muamelesi yapıyoruz.Hiçbir istekleri olmamalı! Sanki bizim yok mu?Peki bizi ayrıcalıklı kılan şey ne? Çünkü biz yaşça daha büyük ve daha akıllıyız!