Bir deli, bir berber ve bir kel yolda yürüyorlarmış. Kuş uçmaz kervan geçmez bir yere kamp kurunca dörder saatlik vardiyalarla nöbet tutmaya karar vermişler ki eşyalarına göz kulak olabilsinler.
İlk vardiya berberinmiş. Tesadüf bu ya, berberin o gece biraz muziplik edeceği tutmuş, kalkmış uyurken delinin saçını kazımış, vardiyası bitince de uyandırmış deliyi. Deli uyanıp saçsız başını kaşıyınca çığlığı basmış: “Ne gerzek herif şu berber, beni kaldıracağına keli kaldırmış.”
Delinin biri kasabaya inerken arkadaşı seslenmiş: “Gelirken bana on beş yaşında iki tane köle getirir misin?”
“Tabii, getiririm,” demiş deli. “İki tane bulamazsam da onun yerine bir tane otuz yaşında köle bulur getiririm.”