Sade bir okur
@_Sadebirokur_
Kendi dünyasını kitaplardan ilham alarak düzenlemek için çabalayan biri
Şu anda okuduğu kitap
Mektub, Paulo Coelho’nun sade ama düşündüren üslubunu taşıyan, mektup formatında ilerleyen bir eser. Kitap boyunca yazar; yaşam, inanç, sabır, insan ilişkileri ve içsel yolculuk üzerine kısa ama anlamlı notlar paylaşıyor.
Dili kolay okunuyor, bölümler kısa olduğu için akıcı gidiyor. Coelho’nun diğer kitaplarındaki derin felsefi yoğunluk burada daha yumuşak ve günlük hayata yakın şekilde işlenmiş. Yer yer klişe bulunan cümleler olsa da, özellikle ruh hâlini toparlamak isteyen okurlar için sıcak ve ilham verici bir kitap niteliğinde.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Nasıl başlamalıyım emin değilim bu yüzden direkt bir giriş yapacağım. Kitabı büyük bir şevk ve merakla okumaya başladım. Lakin bir bölümde çok karakter olması ve anlatılanların bir türlü metinin arka tarafında bir şekilde bütünleşmediğini fark ettim. Bu da bende diğer sayfalar için ön yargı oluşturdu ve bir türlü bitiremedim. Sanırım okumamın en uzun sürdüğü kitap buydu. Yazarın dili beni ne çok etkiledi ne de vasattı diyebilirim. Altını cizebildiğim tek bir cümle dahi olmadı. Zaman zaman okuduğum cümlelerde yaşanmışlık hissini tadabildim lakin bunlar son derece azdı.
Olay örgüsü kısaca şöyle;
Sarah ile Şemsi’nin tanışıp birbirlerinin yaralarını fark ettiği, birlikte olgunlaştığı sakin bir hikâyedir. Sarah kendini bulmaya, Şemsi ise geçmişiyle yüzleşmeye başlar. Büyük olaylar değil, küçük anlar ve konuşmalar ilişkiyi şekillendirir. Sonunda ikisi de birbirine iyi gelen, daha güçlü iki insan hâline gelir.
Umarım sizlere ön yargı oluşturmamışımdır. Okuyacaklara keyifli saatler diliyorum.
Cümbezin Kızı, dümdüz bir romandeğil; kadının hikâyesi boyunca çektiklerini, sessiz direnişini ve var olma çabasının ağırlığını hissettiren bir serüven. Küçük yaşta satılıp kızların kuma olarak gittikleri evlerde çektiklerini aktarıyor. Dönemin cahilliğini karışıklığını hepsini yaşayan bu kızların karşılaştığı zorluklar öyle net aktarılmış ki adeta onunla yaşadım, onunla sevindim, üzüldüm, acı çektim.
Anlatımında istenen hisler mükemmel bir şekilde cümlelere dökülmüş. İstenmeyen yapılan bir evlilik, eziyetler, sevgiliye duyulan hesapsız bağlılık… Tüm bunların arasında geçen bir ömür ve erken ölüm ile biten bir son. Bizlerde de damlayan göz yaşı...
Kitap, dört kişinin bir uçak yolculuğu sırasında kaçırılarak bir manastıra götürülmesini ve burada yaşadıkları zihinsel süreci anlatıyor. Aslında bu, aksiyon gibi başlayan ama derinlerde oldukça düşünsel bir yolculuğa dönüşen bir hikâye. Manastıra götürülen bu dört insan, orada alışık olmadıkları bambaşka bir yaşamla karşılaşıyor. Okunması kolay olsa da dili çok sade diyemem ama anlaşılır bir anlatımı var. “Aşırı beğendim” diyemem fakat beni dünyadan koparıp o bomboş vadideki manastırın atmosferine çekti. Karakterin en son oradan kaçmak isterken yaşadığı o yoğun duyguyu ben de hissettim.
Yeşaya Geldi 53 sayfalık kısa bir kitap uzun ve tekrarlayan derin betimlemeler içeriyor. Cümlenin sonuna geldiğimizde başını unutmuş oluyorsunuz. Ana karakterin monoloğunu okuyor, insanı ve yaşamı sorguluyoruz. Ben hemen bitiririm diye okumaya başladığımda yirminci sayfasına gelmeme rağmen hiçbir şey anlamadım. Cümleleri takip etmek anlamaya çalılmak beni son derece yordu. Ama Nobel ödülü alacak kadar iyi bulunmuşsa benim anlamlandıramamış olmam çokta önemli değil sanırım.
