Ne seninle ne de onunla, yüreğimin derinliklerinde duyduklarım hakkında tek bir söz bile edemem. Benim ne istediğim konusunda ne ufak bir fikriniz bile olduğunu sanmıyorum! Ama bu zorlama suskunluk beni neredeyse boğacak, çünkü sizler hoşlandığım insanlarsınız.
Karşılaştığım üzüntülerin, kötülüğün ta kendisi bile olsa, beni daha da güçlendirdiğini sık sık söylemişimdir sana. Ama bu boku altına çevirebilirsem, o zaman... o zaman...; göreceğiz bakalım.
Toplumsal ilişki kurma yeteneğim, başkalarına duyduğum güven ve ilgi; bunlar çoktan köreldi. Tabii, bunların bir zamanlar var olduğunu varsayarsak. Ben hep yalnız bir insan oldum. Her zaman da yalnız olacağım. Bu yazgıyı kabul ediyorum.