Ruh-u beşeri en ziyade sıkan, ayrılmalardan neşet eden elemdir. Ey nefsim madem bu böyledir sevdiğim her şey ve herkes benden kopup gittiğinde -ki bu dünyada zeval haktır- neye dayanacağım ? Gençliğim, çok sevdiğim ailem, eşim belki çocuğum… hepsi zeval bulup ahirete irtihal ettiğinde neye tutunup dayanacağım ? Neye tutunup dayanacaksam onun için çalışıp çabalamalı o noktaya bel bağlamalıyım nefisime bir not, yol ve hatırlatma…