Çabalarım toprağa aksa
Her yer çiçeklerle dolu bir bahçe,
Ağaçlarla dolu bir orman
Ve bülbüllerle dolu bir yuva olurdu.
Şarkılarımı geceye söylesem
Bana yıldızlarını hediye eder,
Güneşe boyun eğer
Ve karanlığı beni kollardı.
Resimlerimi boşluğa ithaf etsem
Zihnindekileri çizer,
Kalbimdekileri dile getirir
Ve gözlerimdekileri parlatırdı.
Ama çabalarımın enerjisi,
Şarkılarımın notaları
Ve resimlerimin kalemi senken
Onları nasıl başkasına harcarım?
Toprağı kurutsan da,
Geceyi küstürsen de
Ve boşluğu yaratsan da
Belkinin umudu ile hepsini sana adarım.