Bazen herşeyin bitigini biliyorsun neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilemiyorsun her zaman doğru bildiğini yapıyorsun ama her zaman yanlış olan oluyor artık ne yapacağını bilemiyorsun konuşursan anlamsız olur susarsan yanlış olursun bir ağaç gibi milyonlarca kökle ayakta kalır köklerine ne kadar zarar verirsen ver ama hep dik kalır hep yeşilliği güzelliği devam eder ama bir gün ağacı kırmaya çalışırsan o ağaç artık kurur ve bir daha canlanmaz ve insanda öyledir kalbini kırarsın tekrar iyileşir tekrar kırarsın tekrar iyileşir kirdikca iylesmeye yol arar ve her zaman kendine iyi olanı seçer ama bir gün o kalbi kırıp yok edersen o kalp artık iylesmeye yol aramaz ve hep uzaklarda kalır iyi gelenide gelmiyenide artık hiç bir zaman almaz
Reklam
Bazen çok zayıf olduğumu düşünüyorum çünkü gerçektende öyle ben çok zayıfım artık bazen kaldiramadığım şeyler oluyor ölmek istiyorsun ölemiyorsun yaşamak istemiyorum çünkü yaşamak isteği oldukça yaşamaktan soğuyorsun ve artık ne yapacağını bilmiyorsun geçen her saniye yıllarını alıyor ama hiç bir şey yapamıyorsun hep aynı hep aynı yoruluyorsun hevesin hiç bir şeye kalmıyor bazen belki bir gün bizimde güzel gublerimiz olabilir diye kendini avutuyorsun ama yine her akşam dusunuyorsun bu gün yine her günden fazla yüküm oldu her gün yükün artıyor bir gün kimse demiyor neyin var ve sende diyemiyorsun benim derdim var çünkü dert bizde yokmuş bedenimiz daha küçük kimse demiyor o küçük bedende kaç yıl yaşayan ruhun var die
Ben yaklaştım o uzaklaştı başkası ona yakınlaştı o beni çekti ben yaklaşınca beni yokuş aşağı iteledi ben durmadan çok uzaklara gitim oda başkasına giti ben hata yapmayı seviyorum ama hatamı yüzüme vurmadiklarinda yine hataların içine girmeyi istiyorum sanki tek hata yapan kişi ben değilim sende büyük bir hata yaptın bana inandın çünkü herkes hata yapar ama benden başka kimse sevemez
Hiç olmadığım bir kişi olmak istiyorum hiç bir şeyi olmayan bir insan olmak istiyorum derdi olmayan derdin ne olduğunu bilmeyen bilmediği derdin ne olduğunu sadece gerçek bir gülüşün içindeki dünyada yaşamak isterdim kendi dünyamın en mutlu kişisi olmak isterdim mutluluğun ne olduğunu bilseydim derdin ne olduğunu bilseydim yaşamanın ne olduğunu bilseydim deyen şeyler için yaşasaydim yaşadığım şeyler benden uzak olmasaydi hayat hep aynı ilerlemeseydi bir gün duran o zaman içinde bütün yaşanacak herşeyi görmeseydim gördükten sonrada öyle yakında durmasaydim biraz uzakta olsaydım yaşamak bu değil demezdim
İnsanlar hep bilidigi şeyi yanlış yapıyor çünkü bilmediğin bir şeyle uğraşırsınız hata yaparsınız ama bildiğiniz bir şeyi yanlış yapıp hata yaparsan herkes hata yaptığını bilir ve sen ne zaman olursa olsun hatani telafi edebilirsin çünkü sen bildiğin şeyi yanlış yapıp kendin hataya girdin ve nerden neyi yanlis yaptığını bilirsin bırak herkes hatayı arasın sen hatanın nerde olduğunu bil ne zaman istersen yanlışını dogruyla degistirebilirsin ama hayata acaba öylemi hatamı telafi edebilirmiyim yanlış yaptığım yeri düzeltebilirmiyim yoksa düzeltmesi yilarmi alır bilemedim şimdi ama hayatımdaki yanlışı bildiğimi biliyorum ve hatalar çok güzel geliyor çünkü nefret etikce ben nefretle boğulup insan olmayı basariyorum insanların nefret etmesi beni benden alıyor niye bu kadar büyük aşık olmuşum nefrete