Bir güle nasıl bakarsan gül öyle güzel olur bazen gülü seversin dikenli olur dikenine katlanmak zorundasın
Reklam
Bir yaşam bu kadar güzel ve kötü olabilir yaşamın hepsini yaşıyorsun kötü bir güzel yanı var oda ölüm
Benim insanlarla iletişimim kötüydü insanlarla aram yoktu kimseyle bir aydan fazla arkadaşlık yapamazdim ve bir gün herkes gibi olmayı denedim ve hala denemekteyim ama saçma olduğunu biliyorum kendimi beli etmiyorum gibi yaşıyorum belki bir gün sorarlar bizi seviyormusun benim tek cevabım hepinizden (NEFRET) ediyorum derim çünkü benim le onların arasında büyük fark var ben iyiyim demiyorum çünkü onlar iyi ben fazlasıyla kötüyüm ve yanlızım yanlizlik her zaman bana çok güzel geliyor ve artık eskisi gibi susmayı istiyorum yalnızlığıma kapanmak istiyorum belki yanlizlik her kese göre saçma olabilir bana göre önceden ölümü görebilmek mümkün diye sorsalar işte o an derimki yalnızlığa kapatılmış bir insan her gün ölümü görüyor derim işte bunu bilmek çok zor kimse bilemez bu hayatını yalnızlıkla bitirmiş biri bunu görür ve ben artık göremiyorum çünkü beni aralarına alan insanların içinde insan olarak yaşamaya başlamışım o yüzden çok saçma gelen şeyler var yaşımın içimdeki büyüklüğümü yoksa dışardaki küçüklüğümü beni tekrar oraya girmemi istemiyor bilemedim ve bilmediğimden hayatımın bir yıldız gibi kaydığını gördüm ve insanlar onu yıldız sanıp dilek tutu benim hayatım kayarken insanlar mutlu oldu ve gün güne benim hayatım onlara yeni bir hayat oldu benimde hayatım yok oldu
Benim anlamadığım çok yerde beni anlayan çok kişinin içinde bazen kendimi yanlış hissediyorum ben kendimi anlamadığım yerde beni anlamalarını istediğim çok şeyde hep yanilan taraftan bı tanesi ben isem bir yolda yürüdüğümde hep düşerken bazen düşmediğim zaman hatanın olduğunu artık anlıyorum ve kendimi yalancı görüp kendimi yere atıyorum ve bir zamanlar ben varken bir zamanlar ben yoken ve bir zamanlar ben çoğalırken hepiniz yasiyordunuz ve ben bu gün bir taneyken yaşamayı beceremiyorum
Beni ben yapan tek şey sessizliğimdi bakıyorum bende çok değişmişim çünkü artık sessizliğimi koruyamiyorum ve koruyamadikca hatalara adım atıyorum bazen geceler çok karanlık oluyor ve bir türlü önümü göremiyorum gündüzleride gözlerim karanlığa alıştığı için göremiyor bir türlü yolumu bulamıyorum kaybolmuşum kendimi arıyorum arıyorum bulamıyorum bulamadikca korkuyorum ya o başka bir tarafa ben başka bir tarafa gidiyorsam nasıl bulacaz birbirimizi çok karışık her şey ben artık hisedemuyorum çünkü çok uzaklaştık ve benim bildiğim şey ondan uzak olduğum onun bildiği şey yaklaştığı ve gitikce yok oluyoruz belkide o uzaklaşsa bende yaklaşmayı deneseydim başta bu kadar karışık olmazdı bütün hayatım boyunca ariyacam oda ariyacak ama o aradığını sanacak ve uzaklaşacak bende aynı aradığımı sanacam ve uzaklaşacam bir ömür böyle bitecek ve kimsenin haberi olmiyacak