Zamansız olan hiç bir şey güzel değildir ve herşey zamansız oluyor bazen hiç beklemediğim bir anda yağmur. Yağar yağmur hazırlığımı giderirken üstüne kar yağar işte belki sacmada gelir ama bildiğim kadar hep öyle gidiyor bir gün de güneş tepede görmedim içimdeki son baharda hep soğukluk hep rüzgar bazen içindeki bütün güzellikler bir rüzgarda oda gidiyor hayataki bütün dengeler bir yerden geçer ve o yerde hep kopuk ben anlatmayı bilmiyorum çünkü anlatmak beni kendime karşı bitişim hep oluyor anlatıyorum kendime sonuçlar hep dağınık bir sonuca varamiyorum belki de haklılar diyorum haksızlık yapamıyorum kendine karşı çünkü kendimi haksız görürsem yaşamın sonunda da olduğunu bilirim duyguların olmadığı bir insanın içine haps olmuşum bir gün ordan iydam sehpasına kaldırıldığımda bende bilecem ki hep umudlar beni öldürüyordu ben işte bu gün öldüm
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sonsuzluğa giden kapının arasında bir uçurum vardı sonsuzluğun kapısı açılmiyacak kadar zor ve imkansızdı ben açmaya çalıştıkça zorladım zorlandıkçada sıkıştı bir gün açılırmı bilemedim ve her gün zorladım her gün zorladım başarmak için her gün kaybetim kaybettikçe de tükendim yinede mücadele ettim sürekli sürekli mücadele etim bu gün değil yarın umuduyla her gün yeni bir umutla mücadele ettim umudum hiç bitmedi umut dolu bir zihine sahip oldum her gün yeni bir ben her gün farklı bir ben bazen kendime inanamadım bazen kendimden nefret ettim ama bir gün başardım sanki olacak gibiydi çünkü kapı gevşemeye başlamıştı ve ben büyük umudlarla mücadele etmeye başladım ve başardım kapı açıldı ve aralıklı kaldı ve kapıya baktım ve gerçek olmadığını söyledim çünkü saçma geliyordu ve gerçekti çünkü başardım kaybettiklerimin hepsine deydi başarı budur dedim ve öyle bir umutla kapıdan girdim ki kapının ardındaki uçurumu göremedim adım atigim gibi çukurun derinliklerine düştüm ve bütün kaybetiklerim üstüne geldi ve çok dar bir çukura dönüştü öldümü acaba
Bazen başlangıçların sonları vardır başlangıçta iyi ve başarılı olursun ilerlersin çok ilerlersin bir ömrün yarısını yersin ve bilirsin ki sonun geldiğini ömrünün yarısı da işte o gün gider ve bitmiş olur işte başlangıçlarin sonunu işte o gün anlarsın ve bir ömür tekrar yaşamak istersin ve o gün bugündür deyip ve hiç bir şey demeden gündelik hayatla yaşamaya başlarsın ve hergun yeni başlarsın ve akşam sona erer hayatın ve yeni hayatın mi eski hayatınımı karar veremesin
Belkide iyilik görseydik iyiliğin ne olduğunu bilirdik belki mutluluğu görseydik mutluluğun ne olduğunu bilirdik bizim hayatımız hep karanlıklarla geçtiği için hep karanlık olduk bir ışık nedir bilemedik hatalar nedir bilemedik sürekli hatalar yaptık ve bu gün bunları yazarken hatalarım yüzünden hep karanlığa mahküm olduk ve bu gün sanki kapının kilidi açılıyor ve o kapıdan çıkacak miyim yada o kapıdan giren olacakmi bilmiyorum artık çoğu zaman hatalarımın bedelini ödüyorum ve ödemeyede devam ediyorum ne zaman artık hata yapmayı bırakırsam hatalar içinde yaşamımı devam etirsem o zaman belki bı adım o kapıya yaklasabilirim bilmiyorum ben o kapıdan çıkarsam ben nasıl biri olarak cikacagimi bilmiyorum ya o kapıdan çok soğuk olarak çıkarsam içimdeki bütün insanlar ölürse ben işte o zaman içimdeki insan sevgisinide öldürmüşüm demeki hayata karşı bütün dengeler bozulursa ben yaşamın saçmalığı içinde en büyük hatamı o zaman yapmış olursam işte yine o kapıların paslanmış kilidini yine kapatmak istiyorum artık neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilmiyorum
Ben böyle biri değildim hatırlamıyorum ama bu ben değilim bütün hayat sana karşı geliyor tabi sen düşünüyorsun acaba hep böyle miydi yada yeni böyle oldu diye bazen oturup düşünüyorum en güzeli zevkli bir ölüm die ama ölüm bile sana yaklaşmiyor ölüm bile istemediğinde geliyorsa ben neyi nasıl istiyim ben neyi nasıl istemiyim ben istemediğimi istedigimle değiştiriyorsam ben burda nasıl herkes gibi yasıyam acaba benmi yanlışım bazen düşüncelerden çıkamıyorum çok zor geliyor sen herkese iyisin herkes sana iyi görünüyor ama hiç kimse seni sevmiyor bizdemi öyle olalım hayır ben öyle bir dünya istemedim istemiyorumda niye bunlar böyle ben bu kadar şeyle hata yapamam herkesi yanlış anliyamam kendimi bile yanlış anliyamam bu düzende cıvatası gevşek olan bir yer var ve hiç kimse o cıvatayı sıkmanın pesinde değil