Bazen her şeyin sorumlusu ben olunca bu kadar hatayı nasıl yaptım die düşünüyorum ben hata yaptım siz duzeltseydiniz belki bende hatalarımla bir yüzleşip bir daha hata yapmazdım bana ağır gelen dertleri veriyorsunuz çek diyorsunuz e ben nasıl çekeyim ruhuma artık ağırlık çok veriliyor ben yasiyamiyorum yaşamak isterken yaşamaktan soğutuyorsunuz bende insan degilmiyim bu kadar bana zor gelen şeyleri bana çektiriyorsunuz ben bir gün yok olacam her kes bir gün yok olacak nie böyle yapıyorsunuz birbirimizi kırıyoruz kırılmak olsa benim kırılacak artık hiç bir yerim kalmadı artık neyi kıralım diye düşünmeyin çünkü artık hiç bir yer kalmadı beni artık azad edin çünkü artık bu ruhun bu bedene sığmadığını anlıyorum ve bir gün hepiniz bu ruhun ölme sebeplerinden biri olacaksınız
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu dünyadaki seçimlerimi ben yapamıyorsam ben ne die dahada yaşıyorum seçimlerim hep uzakta kalanlar oluyorsa bu nasıl bir sınav burda bir sınavın anlamı kalmaz benim sectiklerim olacak o sectiklerim sınav olacak ben imtihanın olduğuna inanacam ve her sınavdan gececem ha zor ha kolay ama gececem ben istediğimde olmuyorsa ben zaten o sınavdan geçmeyi hiç düşünmem sınavı geçsem bile zaten hayatımda hiç bir değişim olmiyacak ben ne die kendimi zorliyam kaybetikce kaybetmişim böyle devam ederim kaybetikce kaybetmeye alışırım zaten insan alistimi kaybetmeye artık duramıyorum kazanmak onu tatmin etmez çünkü kazanmak zafer değil herkes kazanıyor ben zaferimi her kaybedişte güçlenerek kaybediyorum bir gün zafere gitmek istesem herkesten önce o zafere ulaşırım ama kaybetmek öyle güzel geliyor bana insanlar öyle uzaklaşıyor nefret ediyor bir gün herkesin tam tersini gördüğümde işte en büyük zafere ulaşırım çünkü bu dünyada bir dost bir kardeş bir arkadaş bir sevgili hiç kimse iyi değildir birini seversin kendini vazgeçilmez sanar bilmez ki ben vazgeçemediğim için öyledir ben vazgeçersem sen vazgecilmez değilsindir ben seni o seviyeye getirmisimdir saçma sapan seçimlerle kendinizi ilerde görmeyin bir yıldız ki o kadar zirvede bir gün kayar gider hani sende bir gün dolan çöp kutusuna bile sığmazsın çöp kutusunda bile sana yer kalmaz o beni severdi rahatlığı olmasın bir gün hiç bilmediğin bir halde senden vazgeçer sen hala kendini kandırsın dersin o beni düşünüyor
Geceleri çok yanlızım yalnızlıktan artık ne hissedeceğimi bilmiyorum bazen bütün hislerimi kaybediyorum deli oluyorum deliliğide basaramiyorum delilerin bir yaşamı olmaz hayatı olmaz bizim de hayatımız yok yaşıyoruz yaşıyoruz da niye yaşıyoruz yanlizlik kadar güzel bir duygu olduğuna inanmıyorum zaten artık inansamda inanmam artık inancımı öldürdüler beni öldürmeleri yetmeyince umutlarımı öldürdüler belkide umutlarım yaşasaydı bende yaşıyor olurdum ölmüş bir ruhun bu bedende durmasına dayanamıyorum artık belkide ölüm gelmiyor ruhumun ölmesindendir ben artık yaşamaktan korkuyorum ya yaşasam bir gün ölmesem yaşasam çok kötü olur kahrolsun içimdeki bu yanlız çocuğa
Ben hiç bir zaman içindeki ateşi dışarıya atamadım çünkü içimdeki Ateş çok fazlaydı bir gün içimden dışarıya çıksa karşımdaki insanları yakarım korkusuyla herkes birbiriyle konusup mutluluklari paylaşırken benim anlatacağım mutluluğum yoktu ben sadece onları dinliyor gibi yapardım ama ben içimdeki sesi dinlerdim onlar gülerken ben ağlamamı saklamak için sahte bir gülüş sergilerdim bana sen konuş dediklerinde ben konuşamadım çünkü içimde acılar düğümleniyordu konuşmaya fırsat vermiyorlardı ve ben hep açılarıyla kalmış bir insana dönmüştüm kimsenin anlamadığı bir dünyada bende anlaşılmayı artık bıraktım sahte bir gulumsemeden başka bir şey kalmadı benim hayatımda bir gün o sahte gülüşü kaybedersem beni anlarmisinız bilmem ben bu dünyada anlasilmadim diğer dünyadada anlaşılmayacam bende anlaşılmayı istemiyorum artık benim hayatım kayarken beni anlamadınız bense acınız olmadan acılarımız var dediyseniz ben düşündüm acaba benim gibi mi onunda acıları onu yakıp kulerinden bir filiz üstündemi kendini yaşatmış die hep sizi düşünürdüm ama beni bir kes düşünen olmadı belkide dusunulseydim bir kere bende farkliydim belki birazcık sevgi görseydim bende farkliydim belki birazcık güvenebilseydim belki bende farkliydim ama hep aynı bazen kendimi nasıl kendimle yasatiyorum onu bilmiyorum bu kadar kendine karşı nefretle bir insan bu kadar soğuk bir insan nasıl kendimi kendimde yasatiyorum onu bilmiyorum
Sessizliğin bu kadar güzel olduğu çağda biz çok konuşmuyor muyuz biraz sesizlik olsa herkes biraz sesiz olsa kimse kimseyle konuşmasa yaşam nasil olur hayat nasıl olur düşünüyorum en güzel hayatı anlatıyorum benim haberim bile yokken siz nasıl bileceksiniz en güzel yaşam sessizlikte saklı olduğunu bir gün gözlerim görmese de ben yaşarım bir gün duymasam yaşarım bir gün konuşmasam ama bir gün hatimden çok konuşmam istenirse ben işte o an ölürüm çünkü benim anladığım hayat sensizligin hayatı o yüzden biraz sesiz olun yoksa bir gün herkes konuşamiyacak bir hale gelecek bir tek ben konuşuyor olacam ve o gün hepimiz öleceğiz ve yaşamak istiyorsanız sesizligin sırrını çözün