Yaşamak benim için bir ipin üzerinde durmak gibi dengede.
Ya hoyratça ilerleyeceğim sağa sola savrulurcasına,ya da olduğum yerde bekleyip ipin kopmasını bekleyeceğim acımasızca..
“ kısa sürede bir kaç kelime edip nispeten sessiz ve ıssız çakıltaşlı patikaya yönelmeye karar verdiler; burada konuşabilecek olmaları birlikte geçirecekleri saati gerçekten de bir lütfa dönüştürecek ve gelecekte hayatlarının en mutlu anları sayacakları hatıranın gücüyle Ölümsüzleştirecekti.”