Zeynep
@_Zeynep00
İçine çok şey attığı muhakkaktı; içine atmayı bıraktığında birtakım güçlü hislerin açığa çıkması doğaldı.
" ne de olsa lisanı neyse insanın, kendisi de odur."
Safi insan aklı bir ışık demetini bölüp parçalarına ayırıp inceleyebiliyorsa, daha yüce akıllar, dünyamızın cılız ışığında dahi onun üzerinde var olan her düşünce, eylem, erdem ve erdemsizliği okuyabiliyor olmalıydı.
oysa çarçabuk yanıp bir hiçe dönüşmek, hiçbir şeyi aydınlatmadan, bir işe yaramadan, harcanıp giden bir alev olmak benim tabiatımın ayrılmaz bir parçası.
Tabii bunların hepsi birer düş, hiçbir nihayete varmayacak olan düşler sadece; düşü gören kişi uyandığında kendini olduğu yerde buluyor...