Geçtiğimiz altı ayda çok şey oldu
her şeyi anlayışla karşılamak benden sorulurdu
nezaketen gülümsemekte çığır açmıştım
olgunlukla karşılamakta nam salmıştım
buralar hep benimdi, biraz da senin olsundu
âdetten değil, sevmektendi
bir yanardağdan örnek alacaktım kendimi
içim öyle genişti ki, içime atmakla olan derdimi
bir bir anlatsam bile, anlamayacaktı hiç kimse
tarihe, patladığım o ilk anla geçtiğime gücenecektim
bunca zaman, bunca lavı, bunca yerde
nasıl muhafaza ettiğimi, aslında zapt ettiğimi
takdir eden biri olabilir mi?