Hayallerini yalnız dehşetin doldurduğu bu ölüm ülkesinde, bütün insani yönlerin kayboldu ve ümit etmek için çıkar yol kalmadığı bu yerde, yaşamanın biricik desteği unutmaktır,bilincin yok edilmesidir.
“Ben sefilin biriyim, bir korkak, aşağılık bir korkağım!” diye düşündü. Kendini hor görmenin kahredici hissi, kendinden iğrenme hissi yine benliğini kapmıştı.