“Nefesimin gün gündelik faslında
Yer demirden gök bakırdan aslında
Ki doyumun haddi olmaz vaslında
Gel bu akşam kal” deseydin kalırdım
Yol yordama kaba taşlar katışmış
Ayaklarım gökyüzüyle çatışmış
“Geldin gördün fırtınalar yatışmış
An muntazam kal” deseydin kalırdım