Bütün bir mevsim çiçeğe durmuşken koskoca şehir bir senin baharına meftun!...
Yaşadığın şehir ne kadar da şanslı... Yüreğinde huzur denizi, sonsuz bir bahar var ;
Sokakların da biçare meftune duygularla gezinirken, sendeki mavi huzuru, baharı görecekler diye ödüm kopuyor!
Duygular sessizce terennüm ederken,
Üstelik birbirimizi sevme ihtimali yokken ; nasıl bir sevdaya düşmüşüz böyle,
Nasıl bir meydan okuma nefrete ve kine?
Bu sevda, sevgisizliğe baş kaldırılmış bir devrim oldu.
Yüreğine iltica yaptığım,
Narı aşkıyla yandığım ,
Baharını sevdiğim ;
Senin kışını da değişemem artık başka baharlara.
Bırakma ellerimi!...
Şehirleri arkamızda bırakalım ,
İnsanları da!...
Bırak mevsimler değişsin...
Aşk dolu bir sonsuzluğa seninle beraber yol alalım.
Bırakma yüreğimi dikte edilmiş fikirlerin aksini söndürelim,
Seninle birlikte tarihe yön vermiş bir ihtilal yapalım.
... ay-misali