Eskiden dua ederken dünyayı avuçlarıma sığdırmaya çalışıyordum "Allah'ım bunu ver şunu nasip et.." diyerek bilmediğim hayırların değil sadece gördüğüm şeylerin peşinden gidiyordum meğer insan bazen şifa diye yarasını nimet diye yükünü istermiş de fark etmezmiş Şimdi ise duam değişti...
Nasibin kendisini değil sahibini arıyorum. Kolaylık değil sende kolaylaşan bir kalp nimet değil nimeti vereni unutmayan bir gönül diliyorum.