Eyyühe’l-Veled (Ey Oğul), klasik bir ilim kitabından çok, kalbe yazılmış bir nasihat mektubudur. Eser; bir talebenin hocasından “Bunca ilim okudum, bana gerçekten fayda verecek öz nasihatler ver” isteği üzerine kaleme alınmıştır. Gazâlî bu isteğe kuru bilgilerle değil, doğrudan hayatı değiştirmeyi hedefleyen öğütlerle cevap verir.
Kitabın merkezinde en güçlü vurgu şudur: İlim, amel ile değer kazanır.
Gazâlî’ye göre sadece öğrenmek insanı kurtarmaz. Ezberlenen bilgiler, tartışmalar, kitaplar ve kavramlar; eğer insanın ahlakını ve davranışlarını değiştirmiyorsa bir yükten ibarettir. Hatta böyle bir ilim, kişiye sorumluluk getirir. Çünkü bilen ama yaşamayan kimse, bilmeyenden daha ağır bir hesap verir.
Bu yüzden Gazâlî, talebesine sürekli şunu hatırlatır:“Nice insanlar ilimle meşgul oldu ama helâk oldu; az ilimle samimiyetle amel edenler ise kurtuldu.”Bilmek başlangıçtır, yaşamak ise kemâldir. İlmi davranışa dönüştürmeyen kişi yol haritası taşıyıp hiç yola çıkmayan kimse gibidir. Asıl marifet, öğrenileni hayata nakşedebilmektir.