Duygular
1.249 üye · 18 yeni gönderiTakip
Duygularla ilgili paylaşımlar ve tartışmalar.
Tren garı geceleri başka bir şeye dönüşüyordu.
Gündüz insanların aceleyle geçtiği o kalabalık yer, gece olunca sanki bütün yorgun ruhların uğradığı sessiz bir bekleme salonuna dönüyordu. Saat gece üçe yaklaşıyordu. Tavandaki eski hoparlörden boğuk bir anons geçti ama kimse gerçekten dinlemiyordu. Çünkü orada bulunan herkesin aklı başka yerdeydi.
Bazıları gitmek istediği yerde…
Bazıları dönemediği geçmişte…
Bazılarıysa artık hiçbir yere ait hissedemediği kendi içinde.
Banklardan birinde oturuyordu. Dizlerinin üzerinde siyah bir çanta vardı. İçinde birkaç kıyafet, yarım bırakılmış bir kitap ve buruşturulmuş birkaç kâğıt… İnsan hayatını küçücük bir çantaya sığdırabiliyormuş meğer.
Başını kaldırıp garın içindeki insanlara baktı.
Bir köşede uyuyan yaşlı adam…
Annesinin omzunda uyuyakalmış küçük çocuk…
Telefon ekranına boş boş bakan genç kız…
Sessizce ağlayan biri…
Sarılıp vedalaşan başka biri…
Hayat aynı anda herkese başka bir şey yaşatıyordu.
Kahve otomatına yürüdü sonra. Plastik bardakta verdiği kahveyi aldı. Sıcaktı ama ellerini ısıtmıyordu. Çünkü bazı üşümeler derinin altında başlıyordu.
Geri dönüp yerine oturdu.
Tam karşısındaki duvarda eski bir saat vardı. Saniye sesi garın sessizliğine karışıyordu.
Nasip,
çok koşanındır sanma;
nasip,
kalbi ile bekleyenindir…
Ayakların işidir, beklemek ise Kalbin imtihanı...🤍🕊️
Reklam
“Eski usûl sev beni,
Alışamadım yeni sevmelere,
Bir anda alevlenip sönmelere
Aşk uğruna her şeyi mübah görmelere.
Sen eski usûl sev beni.
Elimden önce yüreğime dokun,
Uykularıma, şiirlerime dokun.
Ne bileyim?
'Fikrinin İnce Gülü' et mesela...”
Kalbimin sessiz duası 70..Duygular
Allah’ım…
Bugün senden bir şey istemeden önce, bana verdiğin hayat için sana şükretmek istiyorum. Çünkü bazen insan sahip olmadığı şeylere o kadar dalıyor ki; hâlâ nefes alabiliyor olmanın, umut edebiliyor olmanın, sevebiliyor olmanın bile ne büyük nimet olduğunu unutuyor.
Bugün bana bir kez daha yaşama sevinci ver Rabbim…
İçimde uzun zamandır yorulan tarafları yeniden hayata döndür.
Sabah uyandığımda sadece yeni bir güne değil, yeni umutlara da gözlerimi açabileyim.
Çünkü insan bazen yaşamaktan değil, içindeki ağırlıklarla yaşamaya çalışmaktan yoruluyor.
Allah’ım…
Kalbimdeki bütün karanlık düşünceleri yavaşça aydınlığa çevir. Sürekli kaygıyla yaşayan zihnime biraz huzur bırak. Her şeyi düşünmekten yorulan ruhuma küçük mutlulukların kıymetini yeniden hissettir.
Bir çayın sıcaklığında,
gökyüzünün maviliğinde,
sevdiğim insanların sesinde,
rüzgârın yüzüme dokunuşunda bile
Sen’in rahmetini görebilmeyi nasip et bana.
Rabbim…
Bazen hayat o kadar ağır geliyor ki insan sadece durup dinlenmek istiyor. Sürekli güçlü kalmaya çalışmak, herkese iyi görünmek, içindeki kırıkları saklamak yoruyor insanı. Ama bugün senden isteğim şu:
Reklam
Reklam