İnsan, varlığının amacını hatırlayacak yapıda, kendi kitabını okuyacak kıratta.
Kesme gerçeğinle arndaki bağı.
Yabancı kılma kendini kendine, özüne zulmetme.
Edep her türlü davanın üzerindedir. Ve insan ancak dili kadar edeplidir.
İnsan olan her hesabı aşar da bir kendi sözcüklerinin ağırlığı altında ezilir.
Muhtaç değildi elbet Yaratan, yarattığının kulluğuna. Lâkin Yaratan o kadar büyüktü ki Âdem'in O'na varmaya kulluktan başka yolu yoktu.
'Zorunlu kölelik değil şuurlu kulluktu bu.'