Mavigökyüzü
@__ayse__
176 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Okuyun okutturun! Hem böyle sürükleyici olup hem bu kadar incelikle terapiyi göstermesi çok güzel. Özellikle yirmi yedinci bölümü iki kez okudum. Sanırım Yalom'un tüm kitaplarını sıraya ekleyeceğim.
Satranç da hayat gibi: Oyun bitince bütün taşlar -piyonlar da, şahla vezir de- aynı kutuya koyuluyor.’
"Washington’da, Beşinci Sokak ile R Sokağı’nın kesiştiği köşede ufacık, ikiye iki falan bir bakkal dükkânı vardı babamın. Evimiz de dükkânın üst katındaydı. Bir gün adamın biri gelip iş eldiveni sormuş. Babam eliyle arkasındaki kapıyı işaret edip depodan çıkartabileceğini, birkaç dakika beklemesini söylemiş. Depo falan yok aslında. Arkadaki kapı sokağa açılıyor. Babam sokağa fırladığı gibi iki blok ötedeki pazara koşmuş, on iki sent verip bir çift eldiven almış, koşarak geri gelmiş ve müşteriye on beş sente satmış eldivenleri."
Terapide nasihat vermeye kalkmanın tehlikeleri üzerine iyi bir ders oldu bu, diye düşündü Marshal: Hasta nasihati beğenmezse, bir daha gelmez.
Terapistler de acı çekerken herkes gibidirler: Birisinin kendileriyle ilgilenmesini isterler, kendi kendilerinin terapisti olmayı değil.