Yazar:
Irvin D. Yalom
Çevirmen:
Özden Arıkan
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
Aralık 2021
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1996
Yayınevi:
Ayrıntı Yayınları
Orijinal Adı:
Lying on the Couch
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9789755391991
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yordu ,ama beğenmedim diyemem...·448 syf.·1000Kitap
7/10
2025 31. kitabı
“Divan” beni yordu. Ama beğenmedim de diyemem. Bazı kitaplar vardır, okurken bir yandan düşünür, bir yandan kendinle hesaplaşırsın; ama bir noktada o derinliğin ağırlığı seni bastırır. Divan tam da öyle bir kitaptı. Yalom’un o kendine özgü psikanalitik dili, insanın iç dünyasına tuttuğu soğuk ama dürüst aynası bu kitapta da hissediliyor. Fakat bu kez, sanki aynı aynaya fazla uzun süre bakmışım gibi hissettim — yüzümdeki çizgileri, içimdeki kırıkları görmekten yoruldum.
Yalom’un karakterleri genelde insanın en çıplak hâline dokunur, ama Divan’da bu dokunuş yer yer fazlasıyla bedensel. Cinsellik, neredeyse her konuşmanın, her iç monoloğun kıyısına ilişmiş. Başta anlamlı görünse de, bir süre sonra sanki yazarın derdi insan ruhunun derinliği değil de arzularının sınırlarıymış gibi geldi bana. O derin psikolojik çözümleme yerini tekrara bıraktı.
Clary ve Ernest arasındaki ilişkiyi anlamaya çalıştım. Bazen hak verdim, bazen yabancılaştım. İkisi de kendince bir arayışın içindeydi; biri çözülmek, diğeri çözmek istiyordu. Fakat aralarındaki her diyalogda, bir duvar hissi kaldı bende. Onlara yaklaşamadım, yalnızca dışarıdan baktım. O yüzden kitabı bitirdiğimde “anladım” değil de “gördüm” demek daha doğru olur.
Yalom’un kalemi hâlâ güçlü; bazı cümleleri altını çizmeden geçemedim. Ama “ 
Nietzsche Ağladığında ” okurken yaşadığım o sarsıcı derinliği burada bulamadım. 
Divan , bana göre, düşünsel olarak zengin ama duygusal olarak mesafeli bir roman. Düşündürüyor, evet — ama hissettirmiyor. Bitirdiğimde elimde bir yorgunluk kaldı, ama o yorgunluk da bir tür farkındalık belki. Çünkü bazı kitaplar insanı büyüleyerek değil, tüketerek dönüştürür.
Nietzsche Ağladığında ” okurken yaşadığım o sarsıcı derinliği burada bulamadım. Divan , bana göre, düşünsel olarak zengin ama duygusal olarak mesafeli bir roman. Düşündürüyor, evet — ama hissettirmiyor. Bitirdiğimde elimde bir yorgunluk kaldı, ama o yorgunluk da bir tür farkındalık belki. Çünkü bazı kitaplar insanı büyüleyerek değil, tüketerek dönüştürür.Aslında Avukatlar birer psikolog mudur!?Edebiyat
Yazarın Nietzsche Ağladığında kitabını okuduğumda, zerre okuyamadığım felsefeyi yalın diliyle anlatabildiği için çok sevmiştim Yalom'un kalemini. Çok benzer bir şekilde, bu kitapta da Psikoloji alanı aynı basitlikte ele alınmış. Psikologların el kitabı olabilecek, alanın tarihini, inceliklerini ele alan bir kitabı, benim gibi alanla ilgisi olmayanların bile zevkle okuyup anlayabileceği bir şekilde işlemiş.
Yalom da kitaplar da iyi ki varlar. Bu şekilde olay bazlı hikayeleştirilirse sanırım dünyadaki her şeyi anlayabilirim. Biyoloji derslerini mesela anlatsalar, şöyle kalp kapakçıklarımız bir rakı sofrasına oturup dertleşse, ben dedikodu peşine düşerken alttan alta hangi organ nerededir ne işe yarar öğrenirim mesela vsvs. :)
Gelgelelim anlattıklarına...
Kitabın ortalarına doğru psikolojinin gereksiz olduğunu düşünmeye başladım. Olaylara psikologun gözünden bakınca, aslında ortada ciddi bir bilimsel çalışmanın olmadığını, bizim sadece birer danışman olarak para akıtan insanlar olduğumuzu, iyi bir arkadaşla bile düzgün bir sohbet ederek pek çok sorunu halledebileceğimiz gibi bir düşünceye kapıldım. Ne büyük genellemeler, ne büyük düşünceler. Tam bir kitap kurduyum değil mi :d.
Her neyse, okumaya devam ettikçe bir yerden sonra psikolojinin ne kadar da gerekli olduğunu düşünmeye başladım. Hatta acaba benim de düzeltilmem gereken bir şeylerim var mıdır, acaba bir psikologa mı gitsem diye bile düşündüm. :) Durun hemen yargılamayın, uçtan ucaların adamıyım ben. Ortada bir Yalom var, bir kitap var etkilenmem çok normal değil mi?
Peki neden psikologlar gereklidir? Çünkü pek çoğu insanın kendi kendine sorunlarını çözebilecek imkanları bulunmuyor. Yukarıda dedim ya bir arkadaşınızla bile çözebilirsiniz sorunları. Peki her arkadaş bu ihtiyacı karşılayabiliyor mu? Bence bu
Kıymetli Bir Dost Eli..1000k
Puan vermedi·448 syf.·
2025 37. kitabı
Kitapların dostumuz olduğunu söyleriz her zaman. Ama bazı dostları daha çok sevdiğimiz de bir gerçektir.
Ben, beni iç dünyamın karanlık dehlizlerine atıp orada yalnız bırakan, çaresizliğimi yüzüme vuran ya da hüznün dibine vurup mendil bile vermeden çekip giden dostlardan ziyade…
Karanlık yollarda bana eşlik eden, kendimle yüzleşmeye korktuğum yönlerimi keşfetmeme yardım eden, elimi tutan ve yol gösteren dostları seviyorum.
İşte Yalom tam olarak böyle bir dost.
Kitapları “hadi bakalım, içine bir göz atalım” demeden; sessizce, nazikçe kendi dünyasına çekiyor sizi. Ve o dünyanın kapısından içeri adım attığınız anda, aslında kendi ruhunuzun aynasına bakmaya başlıyorsunuz.
Divan da bunun en sade, en çıplak örneklerinden biri.
Bu kitapta yalnızca bir terapistin gözünden hastalarını değil,
insanın tüm zayıflıklarıyla, çelişkileriyle ve içsel yaralarıyla nasıl iyileşebileceğini okuyorsunuz.
Olaylar hakkında bilgi vermekten kaçındığım için ne yazacağımı da bilemiyorum.
Ernest'in yenilikçi bakış açısına karşı, Marshall'ın geleneksel yapıdan vazgeçmemesi, Carol'ın intikam girişimi, Paul'un dostluğu.. Hepsi ayrı bir ders niteliğinde.
Ama bence en önemli nokta Ernest'in direnç göstermesi, iradesini ortaya koyması ve mesleki etikten ödün vermemesi.
İkilemde kalmalar, iç sesler, cevap vermek için beklerken yapılan muhasebe hepsi bambaşka derinlikte.
Açıkçası başta cinsellik ön planda olunca, hep böyle mi gidecek diye tedirgin olmadım değil ama devamındaki psikolojik derinlik beni içine alıp götürdü, büyük keyifle okudum. Özellikle son 40-50 sayfa muhteşemdi, Bolca altını çizdim.
“Rüzgâr tersine eser ama bazen doğru kapıya savurur.”
"Şuan yaşamakta olduğu mutsuzluğun kendisi için kalıcı bir durum olduğuna, sonsuza dek değişmeden kalacağına inanıyor. Tabii
Irvin D. Yalom un tıp fakültesi okuyup uzmanlık dalı olarak ta psikiyatriyi seçme nedeni olarak Tolstoy ve Dostoyevski’ye daha çok yaklaştıracağını hissettiği biyografisinde belirtilmiş. Bana terapi öykülerini sevdiren sevgili Yalom sakın ölme..!
Divan da bana göre yine müthiş bir kurgu var. Psikanalistler, hastalar etrafında gelişen süreç.. Karakterlerin bir şekilde birbirleriyle bağlantısı var.. Hastaların dışında psikiyatristlerin de bu döngüde yer aldığını görüyoruz.. Hastalar üzerinde terapide görüş farklılıkların olması bana ilginç geldi.. Her hastanın öyküsü elbette farklı.. Doktorların da insan olduğu , zaaflarına yenik düşebildiği, etik kurallarına aykırı davranabileceğini Yalom çok güzel ifade etmiş. Eleştirdiğim tek nokta bir şeyler yarım kaldı ya da okuyucuya bırakılmış sonlar… sanki devamı gelecek ..!
Tabi ki okumanızı öneriyorum. Irvin D. Yalom la tanışın derim…
Keyifli okumalar…
…” niye hastalarını anlamak için bu kadar uğraşırken, karını anlamaya hiç çaba göstermiyorsun?”
Syf.441
#Yorum
Birbirine dokunan karakterlerin hikâyeleriyle çok keyifli, öğretici ve aynı zamanda heyecan verici bir okuma deneyimiydi. Farklı durumlarda insanların olaylara nasıl baktığını görmek, bana da kendi bakış açımı sorgulatacak yeni kapılar açtı. Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.
Divan - Irvin D. YalomIrvin D. Yalom'un psikoterapi ve felsefeyi bir roman içinde ele alışı oldukça öğretici ve keyifliydi. Aynı zamanda insanın varoluş sancılarını da yine etkileyici şekilde ele almıştı. Kitabın içeriğinde yer yer cinsel konularda var ama çok rahatsız edici boyutta değil okuyacak olanların bunu da dikkate almasını öneririm. Irvin Yalom'un kitaplarını genel olarak beğendiğim için bu eserini de okurlara tavsiye ederim.
Kitaba 8.4/10 puan veriyorum.
Irvin D. Yalom'un psikoterapi ve felsefeyi bir roman içinde ele alışı oldukça öğretici ve keyifliydi. Aynı zamanda insanın varoluş sancılarını da yine etkileyici şekilde ele almıştı. Kitabın içeriğinde yer yer cinsel konularda var ama çok rahatsız edici boyutta değil okuyacak olanların bunu da dikkate almasını öneririm. Irvin Yalom'un kitaplarını genel olarak beğendiğim için bu eserini de okurlara tavsiye ederim.
Kitaba 8.4/10 puan veriyorum.
Irvin Yalom'un, psikoterapinin içinden çıkılmaz, karmaşık konularını yalın bir dille anlattığı bir başka kitabı Divan. Bu sefer sadece hastaların değil psikologların da psikolojisini okutuyor bize. Ayrıca Ernest karakteri üzerinden terapi konusundaki düşüncelerini de öğrenmiş oluyoruz.
Derin psikanalizler, incelemeler içeriyor kitap ama üslupsal olarak oldukça edebi. Kitapta 4-5 kişinin birbiriyle zaman zaman bağlantılı olan hayatlarının bir bölümü anlatılmış. Hastaların psikanalizlerinin yanısıra terapistler üzerinden yapılan incelemeler de ilgi çekici. Psikolojiye ilgisi olmayanların ilgisini uyandıracak, bir parça ilgililer için bir solukta okunacak bir kitap olmuş.
Genel olarak insanı anlama üzerine. Hepimizin çocukluktan getirdiği acılar, hayatta bazen içine düştüğümüz yalnızlık hissi, sorunlarımız, hayal kırıklıklarımız hatta intikam isteklerimiz gibi birçok duygunun bir arada ve ahenk içinde geçmesi, okuyucuyu çabucak kitabın içine alıyor. Karakterlere kendimizden ya da yakınımızdan aşina oluyoruz bir şekilde. Mesela Ernest Lash karakteri üzerinden insanın iç hesaplaşmaları ve dürüst kalmaya çalışmanın yol açabileceği durumları, Carol üzerinden insana intikamın neler yaptırabileceğini görüyoruz. Dr. Marshall Streider da kibir ve hırsın insana getireceği yalnızlığa ve bu yalnızlığın ortaya çıkarabileceği sorunlara iyi örnek olmuş. Benim favorim kumarbaz Shelly'ydi. Gerçi hem uyanık hem yalancı insanları tehlikeli bulurum ama Shelly'yi sevdim.
Genel olarak beğenmeme rağmen yine de Nietzsche Ağladığında romanı kadar etkileyici değildi bana göre biraz havada kalan bölümleri de vardı mesela Justin, Seymour, Belle ne oldu akıbetlerini öğrenmek isterdim. Sonunu okuyucunun hayal gücüne bırakmış anlaşılan.
Kitap çok yoğun kıvamlı ve akıcıydı bir an evvel bitirmek
Divan- Bir Oyun Alanı.
☆꧁✬◦°˚°◦.
Çoğunluk gibi bende bu kitabı Nietzsche Ağladığında kitabını okuduktan sonra okudum. Beklentimi yüksek tutmadım çünkü en iyi kitabının Nietzsche Ağladığında olduğuna emindim. Ta ki Divan’ı yarılayana kadar. Ters köşe oldum bu kitabıyla. O kadar şaşırarak ve sürüklenerek okudum ki şimdiye kadar okuduğum hiçbir psikoloji veya psikolojik kurgu kitabında bu duyguları yaşamamıştım.
Bildiğim hep terapi gören hastalardı. Ama terapistlerin iç dünyalarında neler yaşadıklarını ve hatta gerçek yaşamlarında nelerle savaştıklarını düşünmemiştim. Düşündüysem de işte öylesine. Bu eserde öyle çok empati yaptım ki, bu mesleğin zorluğunu çok daha iyi anladım. Gerçekten eğer tedavileri sonuçlandırarak gönderdiğin hastaların sayısı artıyorsa ancak öyle tatmin olabiliyor bir terapist. Eve iş götürmeme şansı da çok düşük. Konuyu burada kapatıyorum diyerek hastadan uzaklaşma şansı zor. Tabi bir de işin hasta-hekim ilişkisi tarafı var. Etik kurallar, yasalar ve Psikiyatri Birliği anlaşmaları… Her daim mesleğinden olma riski.
Ernest, genç bir psikiyatrist. Hastasıyla cinsel ilişkiye girdiği için suçlanan başka bir meslektaşını sorgulamakla görevlendirilir. Bu sorgulamadan sonra Ernest’in bakış açısı değişmekle kalmayıp, hastalarıyla yolunda değişiklikler uygulamaya başlar. Karşı aktarım denemesi yapacağı ilk hasta doğru kişi midir? Tabi inceleyeceğimiz tek psikiyatrist Ernest değil, istişare ettiği arkadaş meslektaşları, Amerikan Psikiyatri Birliği’ndeki diğer psikiyatristler ve onların hastalara yaklaşımları. Kuralları aşan hekimlerin diğer hekimler tarafından gördüğü baskılar. Bu baskıları oluşturan hekimlerin ise aynı durumla karşı karşıya gelmeleri gibi karma kaosu içinde gelişen olaylar.
Okurken istemsizce ben olsam böyle yapardım, yerinde olsam şunu denerdim gibi cevaplar
Nietzsche Ağladığında kitabını okuduktan sonra okudum. Beklentimi yüksek tutmadım çünkü en iyi kitabının Nietzsche Ağladığında olduğuna emindim. Ta ki Divan’ı yarılayana kadar. Ters köşe oldum bu kitabıyla. O kadar şaşırarak ve sürüklenerek okudum ki şimdiye kadar okuduğum hiçbir psikoloji veya psikolojik kurgu kitabında bu duyguları yaşamamıştım.
Bildiğim hep terapi gören hastalardı. Ama terapistlerin iç dünyalarında neler yaşadıklarını ve hatta gerçek yaşamlarında nelerle savaştıklarını düşünmemiştim. Düşündüysem de işte öylesine. Bu eserde öyle çok empati yaptım ki, bu mesleğin zorluğunu çok daha iyi anladım. Gerçekten eğer tedavileri sonuçlandırarak gönderdiğin hastaların sayısı artıyorsa ancak öyle tatmin olabiliyor bir terapist. Eve iş götürmeme şansı da çok düşük. Konuyu burada kapatıyorum diyerek hastadan uzaklaşma şansı zor. Tabi bir de işin hasta-hekim ilişkisi tarafı var. Etik kurallar, yasalar ve Psikiyatri Birliği anlaşmaları… Her daim mesleğinden olma riski.
Ernest, genç bir psikiyatrist. Hastasıyla cinsel ilişkiye girdiği için suçlanan başka bir meslektaşını sorgulamakla görevlendirilir. Bu sorgulamadan sonra Ernest’in bakış açısı değişmekle kalmayıp, hastalarıyla yolunda değişiklikler uygulamaya başlar. Karşı aktarım denemesi yapacağı ilk hasta doğru kişi midir? Tabi inceleyeceğimiz tek psikiyatrist Ernest değil, istişare ettiği arkadaş meslektaşları, Amerikan Psikiyatri Birliği’ndeki diğer psikiyatristler ve onların hastalara yaklaşımları. Kuralları aşan hekimlerin diğer hekimler tarafından gördüğü baskılar. Bu baskıları oluşturan hekimlerin ise aynı durumla karşı karşıya gelmeleri gibi karma kaosu içinde gelişen olaylar.
Okurken istemsizce ben olsam böyle yapardım, yerinde olsam şunu denerdim gibi cevaplar
Kitapta birden fazla terapist ve hastanın terapötik ilişkisi üzerinden psikoterapiye dair etik meselelere değiniliyor. Terapistlerin dürüstlük, profesyonel sınırlar, ekonomik çıkarlar ve cinsel arzularıyla etik kurallar arasındaki gel gitleri okuyucuya sunuluyor. Kitap ilerledikçe, karakterlerin içsel yolculukları ve dış dünyadaki etkileşimleri daha sürükleyici bir hal alıyor. Okuma listenizde varsa bi an önce başlamalı; eğer listenizde yoksa eklemeyi düşünmelisiniz.
Metnin anlatı tekniği, hem klinik vaka sunumu hem de felsefi deneme özellikleri taşır. Yalom, karakterler arası diyalogları, iç monologları ve geriye dönüşleri kullanarak psikolojik derinlik yaratır. Özellikle grup üyelerinin kişisel hikâyeleri, terapinin birey üzerindeki dönüştürücü gücünü somutlaştırır.
Divan, varoluşçu terapi ilkelerini edebiyat aracılığıyla görünür kılarken, okuyucuya hem felsefi hem de psikolojik bir deneyim sunar. Eser, klinik psikoloji, psikiyatri ve felsefe öğrencileri için yalnızca bir roman değil, aynı zamanda vaka analizleri ve insan doğasına dair derin gözlemler içeren öğretici bir metindir.
Yazar Hakkında
Irvin D. YalomYazar · 37 kitap
Yahudi asıllı Amerikalı psikanalist, psikiyatrist, psikoterapist ve yazar.
Profesör unvanına sahip olan Yalom, Standford Üniversitesi'nden emekliye ayrılmış olup, alanında oldukça zengin bir yapıya sahip, bilimsel kitapların ve romanların sahibidir. Yalom, varoluşçu psikoterapinin en önemli yaşayan temsilcilerinden biridir. Aynı zamanda Uluslararası Sigmund Freud – Psikoterapi 2009 ödülünün de sahibidir.
Washington, DC'de dünyaya gelen Yalom'un Yahudi kökenli ailesi, I. Dünya Savaşı'nın bitmesinden kısa bir süre sonra Polonya sınırlarına yakın bir Rus kasabası olan Celtz'ten ABD'ye göç etmiştir.
ABD'nin en etkili psikanalistlerinden biri olarak kabul edilen Yalom'un, kendine akıl hocası olarak kabul ettiği kişi Jerome D. Frank'dı. Yalom, psikanalistler içinde sürekli olarak kritize edilen psikanalizin geliştirilmesinde öncülük yapmış ve aynı zamanda psikanalizdeki uzun ama etkileyici yeni rehabilitasyon yöntemleriyle insanın psikolojik rahatsızlıklarını yeniden ve daha iyi anlamayı sağlarken, uyguladığı yöntemlere has içeriklerle dolu yazdığı romanlar onun edebiyat dünyasında da yer edinmesine yardımcı olmuştur.
Irvin David Yalom, toplum bilimci ve yazar Marily Yalom ile evlidir. Bu evlilikten dört çocukları olmuştur. Kaliforniya, Palo Alto'da yaşamaktadır. Yazdıklarında kullandığı genel metafor psikanalitiktir ve felsefeyle de iç içedir. Grup terapilerinde uyguladığı varoluşçu yöntem, klasik bir yöntem olsa da Yalom, bunun günümüz psikanalizinde deforme olmasını engelleyen çok daha sonuç alıcı bulgularla devam ettirmiştir.
