Diyar Arslan
@__diyarslan
onunla konuşmak nadide bir kemanı çalmak gibiydi; yayın her bir dokunuşuna, titreyişine karşılık veriyordu... onunla etkileşim içinde olmanın başka hiçbir şeye benzemeyen, hayranlık uyandırıcı bir boyutu vardı.. ruhunu böyle zarif bir biçime üfleyip orada bir süre demlenmeye bırakmanın; fikirlerinin, içine tutku ve gençliğin melodisi eklenerek kişide yeniden yansıtılmasının, karakterini sinsi bir sıvı ya da parfümmüşçesine başkasına bulaştırmanın keyfi çok büyüktü..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
hallward ara sıra geri giderek resmine belli bir mesafeden bakıyordu.. altın renkli toz zerrecikleri kapıdan içeriye süzülen eğik güneş ışığında dans ediyordu.. her yere buram buram gül kokusu sinmişti..
her zaman ne kötü bir sözdür..! duyunca tüylerim diken diken olur.. kadınlar bu kelimeyi kullanmaya bayılır.. yaşadıkları her aşkı sonsuza dek sürdürmeye çalışarak mahvederler.. kelime olarak da anlamsızdır.. gelip geçici bir hevesle ebedî bir tutku arasındaki tek fark hevesin biraz daha uzun sürmesidir..
izin verin düşüneyim.. ya da izin verin düşünmemeyi deneyeyim..
-
basil’in arkadaşının ona tesadüfen söylemiş olduğu, zekice çelişkiler barındıran birkaç söz, gönlünün daha önce dokunulmamış tellerini titretmişti; nabzının atışında bu titreşimleri hissedebiliyordu..
çırılçıplak ruhumu meraklı sığ bakışlara meze etmeye hiç niyetim yok.. yüreğimi mikroskop altına yatırmalarına izin vermeyeceğim.. o tabloda benden çok şey var harry, hemde çok..!