Her kalp atışının bir hikâyesi vardı." - "Yıldızları bilirsiniz. Peki bir gün onları hiç göremeyeceğinizi düşündünüz mü?" - "Artık hayatımızın alanı bu kadardı; sırtımızdaki duvardan başımızın üstündeki tavana kadar. Ve bu alanda neler olacağını, yaşayarak öğrenecektik." - "O kadar çaresizdik ki... Sadece duruyor ve sıranın kime geleceğini bekliyorduk." - "İnsanlar olarak böyleyiz, değil mi? Vaktimiz olduğunu düşünerek her şeyi erteliyoruz. İyiliği, mutluluğu, sevinci, sevdiğimize onu sevdiğimizi söylemeyi... Fakat zamanımızın az olduğunu bir şekilde öğrendiğimizde o küçücük zamana çaresizce her şeyi sığdırmaya çalışıyoruz. Keşke biraz içinizden geldiği gibi yaşasak!.