meva
@__meva__
7 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
İhtiyacı kadarını aştığı zaman kalbin katı olması dört şeyle oluşur: Yemek, uyumak, konuşmak ve karışmak. Tıpkı kişinin bedeni hasta olunca yeme içme kendisine fayda vermediği gibi aynı şekilde şehvetlere hasta olunca, öğütler de kalbine sirayet etmez.
Sayfa 177
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ey kuvvetini boşa harcayıp da onu muhafaza etmeyen, hastalığına hastalık ve perişanlık katan, acı ve sıkıntılara sabır göstermeyen kimse! Yok olmaya doğru gidişini sakın inkâr etme. Kuşkusuz hastalık fesada götürücüdür. Eğer kader sana yardımcı olur da, seni gizli şehvetinden ve zevklerinden seni himaye etmesi için doktora yardımcı olursan, o takdirde çeşit çeşit hazlara ve zevklere muzaffer olursun. Ancak (tersi olursa) şehvet buharı basiret gözlerini kaplayıverir. Ey kendisinde kör basiret bulunan kimse! Bir anlık dahi olsa sabır etmeyi düşünmedin ve ebedi zilleti yüklendin. Zail olacağı hâlde dünyayı isteyip durdun ve âhiret yolculuğuna da çıkmayıp yerinde oturmayı tercih ettin.
Kendi nefsi için çirkinlikleri satın alanı ve yüce şeyleri bayağı şeylere karşılık satan kimseyi gördüğün de bil ki, bu kimse budala bir kimsedir.
Sayfa 125
Puan vermedi·136 syf.·
2020 1. kitabı
Her çağda ve her bölgede halk kitleleri sabır ve tahammül göstermeye mecbur bırakılmıştır. Zorluklara ve yokluklara katlanmak, halkın zorunlu bir görevi gibi kabul edilmiştir. Her vesileyle halka saldırır ve hor görürler. Her zaman ve her yerde hep aynı şeyleri söylemişlerdir.
"Halk sarhoştur, tembeldir, çalışmak istemez. Kabadır, açgözlüdür, kavgacıdır, öfkelidir, söz anlamaz..."
Ama hemen ardından da eklerler:
"Milletimiz ne kadar büyük olduğunu sabır ve tahamülle göstermiştir. Aç kalır, soğuktan donar, pislik ve yokluk içinde yaşar; ama asla şikayet etmez, bunlara katlanmasını bilir."
