Ben şimdi nasıl anlatayım kendimi? Ruhuma koca bir kış geldi, bütün yapraklarımı döktü, dallarımı kırdı... ömrüme bir daha hiç bahar gelmeyecekmiş gibi..
Bir çocuğun gözünden bakabilmek dünyaya. Suçsuz bir çocuğun, büyüklerin yaptığı savaşlar yüzünden hastalanmasi.
Savaş ne basit bir kelime. Hani insanlar ölüyor diyoruz.. çocuklar ölüyor... keşke onların gözünden de bakabilsek dünyaya...
Çocuk kitabı gibi görünse de yetişkinler de okumalı.
Sadako ölümü daha sık düşünür oldu. Bundan sonraki hayatına kutsal bir dağda mi devam edecekti? Ölmek insanın canını yakar miydi? Yoksa uykuya dalmaya mi benziyordu?