Semra Kara

...İnsanlar aslında birbirini tanımadıkları için severler. Tanıdıktan sonra nefret ederler birbirlerinden..
Reklam
Senin hiç yazını okumadım ben. Belki yazılarında daha ciddi şeylerden konuşuyorsun. Yazı tam bir gevezeliktir, dedim. Niçin yapıyorsun öyleyse ? Yaşamak için, dedim. Basit bir şey, kimi banka memuru oluyor. Kimi de yazı yazıyor.
Acaba eski diye düşündükleri şey nasıl bir imgeydi kafalarda çok belirsiz, kaypak , saydam bir şey olmakla birlikte gene de sinsi bir kötülük, unutulması gereken kötü bir öz vardı eski olanda.
Birbirimize nasıl bakacağımızı bilmediğimiz için hiçbirimiz basit yalınkat görmüyoruz kendimizi de başkalarını da. Kendimizde ve onlarda olmayan nitelikleri yakıştırarak bakıyoruz. Sonra birgün gerçekle karşılaşınca düş kırıklığı...Bundan dağılıyoruz.
...Artık üzülmüyorum. Belki de üzülemiyorum. Bütün alçaklıklar bile doğal, çünkü alçaklık doğal. İyilik de kötülük de bizim yaradılışımızda . Benim için ne düşündüklerini hiç önemsemiyorum artık, ben ne düşünüyorum budur önemli olan benim için..
Reklam