Li xwe digerim!
Li ber qeraxê çeme kî
Li ber kahnîye kê
Û an jî nav çol birîye kê.
Dimeşi im
Her kû dimeş im ji rastîya xwe dûr dikev im,
Û berbî zarokatî ya xwe diçim
Mirov zarokatîya xwe de vaşartî ye.
Kengî bê hêvî tî û reşbîn rihê min bi pêçe, berê xwe didim zarokatîya xwe.
Ewê kû birçî, tazî, qirêj.
Lê disa jî dilê wî her tim şahî û bêrîka wî de her tim hêvî hene.
Û Wateya jiyana min tenê ewe...