Feyza

Hastane hayatı dışarıdan yalnız bir koku ile ayrılıyor. Bu koku hastahanenin ruhudur.
Sayfa 103·Kitabı okudu
Reklam
Bir şey ümit etmemenin rahatlığından başka barınacak ruhi bir köşem kalmamıştı.
Sayfa 88·Kitabı okudu
Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hatta yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır filan...
Sayfa 51·Kitabı okudu
Halbuki mesele çok basit: İnsan hastalanır ve ölür.
Sayfa 41·Kitabı okudu
Felaketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle değil, annelerle değil. Annelere anlatılan kederler taksim değil, zarbedilmiş olur. Çocuklarının felaketini iki kat şiddetle hisseden anneler, bu ızdıraplarını çocuklarına fazlasıyla iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.
Sayfa 14·Kitabı okudu
Reklam