Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
kaldırımda ağlıyorken ruzgar sarılırdı bana
fısıldardı hep kulağıma bitmez bu ağla ağla
tanışalı oldu ama rüzgar hiç adımı unutmadı
baharı hissettiren huzurlu bir andı varlığı
üzülemezsin hayattan başka beklentin yoksa
yığılmazsın yere duyguların kalbinde noksansa
ve bazen susarsın hayat seni çok yoruyorsa
kimseyi kırmazsın düşlerin bile can yakıyorsa
(Aslında bazı paylaştıklarım içime şuanda sinmiyor fakat, lise yıllarında bunları yazıyordum. Farklı bir psikolojiydi. Bu yüzden yine de paylaşıyorum. )
şair en iyi insanlar beklenmedik anlarda gelir dedi
ben seni yıllardır yakinen tanıyormuş gibiyim sevgili
gözlerinin içinin bana gülmesi cennettir dünyadaki
kalbime sarılır cümleleri ısıtır ruhumu yorgun gülüşleri
sevdama dahildir kendisinin bile bilmediği detayları
dikenle derdim olamaz biz ecele dek güle sevdalı
beraber büyüyoruz kaderin türlü prangalarına karşı
birbirimizi severken keşfediyoruz belki de dünyayı
dökemem satırlara kağıttan dahi kıskanırım seni
güzelliğin ve imkansızlığın zorlar akli dengemi
huzuru hisseder bu yürek içine sen girdin gireli
zaman akarken su gibi büyüye dalarım karşımdaki
seni yazarım gözlerim kalabalıkta seni arar sürekli
sonra sayfalar bulanıklaştı ve benim ellerim titredi
nasıl bir şey bilir misin ölümüne sevmek seni
sonu ölüm dese bile göz kırpmadan uzatırdım elimi
bağırırdım engin denizlere adını sanını, tek derdimi
gözlerinin parlamasından anlardım aşkındaki alevi
neden söndü tüm anlamlı ışıklar bendim karşındaki
nece gamsız gülersin ben ağlarken böyle içten
yabancı bakıp geçersin biz hiç tanışmamışız gibi