Asel Şenol

Asel Şenol
@_aselsenol
hayranlıkla seyrediyorum ondaki muhteşem güzelliği aşk ile sarmalandı gövde, hisler çığ oldu çayırlara dağıldı uyuyamadım hayalinin hoşluğundan, hayali yetmedi sonra güldü gözleri açtı çiçekler gönlüme bahar geldi
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Arsivden eski bir şiir daha
kaldırımda ağlıyorken ruzgar sarılırdı bana fısıldardı hep kulağıma bitmez bu ağla ağla tanışalı oldu ama rüzgar hiç adımı unutmadı baharı hissettiren huzurlu bir andı varlığı üzülemezsin hayattan başka beklentin yoksa yığılmazsın yere duyguların kalbinde noksansa ve bazen susarsın hayat seni çok yoruyorsa kimseyi kırmazsın düşlerin bile can yakıyorsa (Aslında bazı paylaştıklarım içime şuanda sinmiyor fakat, lise yıllarında bunları yazıyordum. Farklı bir psikolojiydi. Bu yüzden yine de paylaşıyorum. )
şair en iyi insanlar beklenmedik anlarda gelir dedi ben seni yıllardır yakinen tanıyormuş gibiyim sevgili gözlerinin içinin bana gülmesi cennettir dünyadaki kalbime sarılır cümleleri ısıtır ruhumu yorgun gülüşleri sevdama dahildir kendisinin bile bilmediği detayları dikenle derdim olamaz biz ecele dek güle sevdalı beraber büyüyoruz kaderin türlü prangalarına karşı birbirimizi severken keşfediyoruz belki de dünyayı dökemem satırlara kağıttan dahi kıskanırım seni güzelliğin ve imkansızlığın zorlar akli dengemi huzuru hisseder bu yürek içine sen girdin gireli zaman akarken su gibi büyüye dalarım karşımdaki seni yazarım gözlerim kalabalıkta seni arar sürekli
susmuyorsun kafamin icinde kuruluyor her gun toplantin muhalefet devrilmez bu kez cunku ana ve tek konu sen
kahve molası şiiri
sonra sayfalar bulanıklaştı ve benim ellerim titredi nasıl bir şey bilir misin ölümüne sevmek seni sonu ölüm dese bile göz kırpmadan uzatırdım elimi bağırırdım engin denizlere adını sanını, tek derdimi gözlerinin parlamasından anlardım aşkındaki alevi neden söndü tüm anlamlı ışıklar bendim karşındaki nece gamsız gülersin ben ağlarken böyle içten yabancı bakıp geçersin biz hiç tanışmamışız gibi