Mr. Pontellier ara sıra karısının akli dengesini yitirmeye başladığından kuşkulanıyordu.Kendinde olmadığını açıkça görüyordü.Daha doğrusu,karısının kendisini bulduğunu,dünyanın karşısına çıkarken üstümüze bir giysi gibi giydiğimiz yapay benliğini günbegün bir kenara ittiğini göremiyordu.