-Her toprak, her kökü kabullenmiyordu işte. Belki de bu yüzden ait olmadığımız hayatları yaşarken bu kadar bocalıyorduk ve bir yerlere ait olmadığımız hissi, bir an olsun yakamızı bırakmıyordu. O his her daim pusuda bekliyordu ve boş bulduğu an tüm benliğimizi kıskıvrak yakalıyordu.