~Aralık kapının önünde dururken kimse görmedi benim özgüvenli ve kasıtlı duruşumu. Varoluşumu bir tek Tanrı’ya sunarak ruhumu teslim edip yok olma gerekliliğimi kimse tahmin etmedi.~
~Yalnız başıma bir hiçliğe düşerim hep. Dünyanın kıyısından düşmeyeyim boşluğa diye itmeliyim ayaklarımı gizlice. Kendimi bedenime çağırmam için sert bir kapıya vurup patlatmalıyım kafamı.~
~Gözyaşlarına boğulmak üzereymiş gibi ağzı açık, sessizliğe boğuluyor.Hayatın eziyetleri ve yıkımları arasında bu da var işte.Arkadaşlarımız hikayelerini tamamlayamıyorlar.~