Severek okudum. Tek bir olay üzerinden dönmesine rağmen 700 sayfanın oldukça akıcı bir şekilde ilerlediğini söyleyebilirim. Romanda içeriği bakımından çok geniş; tarih, psikoloji, polisiye, cinayet, aşk, içsel çatışmalar, geçmiş ile bugün arasında yolculuk... Hepsi bir bütün halinde o kadar iyi harmanlanmış ki Ahmet Ümit kalemine hayran kaldım. Isim seçimleri dikkatimi çekti özellikle Müştak Serhazin. Müştak, özleyen demek, Serhazin ise yıkılmış bir impatarorluğa hazin durumdaki bir insana işaret ediyor. Ve olay bu isim üzerinden, bu ismin anlamı üzerinden dönüyor. Aynı zamanda karakterin psikolojik füg (unutkanlık) rahatsızlığı da romanın ana konusunu oluşturmada temel yapı diyebiliriz. Çok uzun konuşulacak yanları var ama okumakta şüphe duyanlar için kısaca bahsetmek istedim. Herkese tavsiye ediyorum. Ben bayıldım. Tek kelimeyle Muhteşem bir eser.