Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş...
Ne aradığını bilmeden aramak...
Şimdi içim rahat, aradığını bulan ve başka bir şey istemeyen biri gibi sükûnet içindeyim...
Dünyada bundan büyük bir saadet olur mu?
Her şeyi düzeltebilirim, onu da kendimi de kurtarabilirim. Neden olmasın?
Ben hayata bağlanmak için ona muhtacım, o idare edilmek için bana muhtaç...
Ben onu görmeden evvel hayatın manasını bilmiyordum, bulamamıştım. Şimdi görüyorum ki, o da bensiz yaşayamayacak...