Kural olarak toplumun her bir sınıfının belli geleneksel pratikleri ve belli geleneksel yalanları vardır.
Sayfa 155
Reklam
Bu kız, tüm dünyada yalnızca bu kız, bana ait olmalı, benim olmalı. Ben ona sahip olduğum sürece, varsın Tanrı tüm cennetin sahibi olsun..
Sayfa 151
Özgürlük yalnızca karşı çıkmaktadır. Dışarıdan bakan hiç kimse varlığını hissetmediği zaman, aşk anlam kazanıyor. Yalnızca dışarıdan bakan her yabancının aşıkların birbirinden nefret ettiğine inandığı zaman, aşk mutluluktur.
Sayfa 147
Sanki yalnızca korku ve nefret birbirine aitmiş, korku ve aşkın birbiriyle hiçbir bağı yokmuş gibi! Sanki aşkı ilginç kılan korku değilmiş gibi! Doğayı kucakladığımız sevgi ne tür bir sevgidir? İçinde gizli bir korku ve dehşet yok mudur? Doğanın güzel uyumu kuralsızlık ve vahşice bir kargaşa ile gerçekleşmez mi?
Sayfa 145
'Oderint, dum metuant.' *
* 'Korktukları sürece, bırak nefret etsinler.'
Sayfa 145
Reklam