sümeyye

Bu bir imtihandı elbet. Aynı zamanda da bir armağan. Yalnız olmadığımın farkına vardıran, hatırladıkça sıkı sıkı sarılacağım bir armağan.
Sayfa 74·Kitabı okuyor
Reklam
Hepimiz birbirimizi sessizliğin içinde şefkatli bakışlarla kucaklıyor, birbirimize hayatın çoğunda gün ışığına çıkmasın diye saklamakla gecirdiğimiz karanlıkta eşlik ediyorduk.
Sayfa 74·Kitabı okuyor
Sanki oksijen değil cesaret toplamak istercesine derin bir nefes aldım ve bir oda dolusu yabancıya bu cirkin ve utanç verici sırrımı göstermek üzere yavaşça yerimden kalktım. … Zeki, özgüven dolu, korkunç başarılı olduğuna inandığım insanların tamamı kendi dünyalarında, başkalarının farketmemesi umdukları karanlık “gerçekleriyle” yaşıyordu.
Sayfa 73·Kitabı okuyor
Bu bir intihar değil, bir imtihandı. iyisi mi dedim, kendimi akışa bırakayım.
Sayfa 72·Kitabı okuyor
Kendine karşı yine kendinin Kazanamayacağı bir savaştı
Duygu ve düşüncelerimizi oldukları gibi deneyimlemeye gönüllü olmadığımız zaman, onların şu ankinden farklı olmaları için çabalarız. Böyle bir mücadelenin içine girmek bizi körleştirir, şu andan uzaklaştırır. Savaşmayı bırakmak demek duygularımızı ve düşüncelerimizi deneyimlemeye gönüllü olmamız, şimdiki anı olduğu gibi kabul etmemiz demektir. Savaşmayı bırakmak demek, “Senin için önemli olan o şeyi yaparken sana rahatsızlık veren duygu ve düşüncelerine yer açabilir misin?” sorusuna “Açabilirim,” diye yanıt vermektir.  … Kazanmak için savaşmayı bırakalım. Pes Edip kaybetmeye de oynamayalım. Artık savaş alanından çekilelim.
Reklam