Adam havaalanında kuyruğun önüne geçer.
Görevliye biletini uzatır.
Yer hostesi “Sıraya girin beyefendi” der.
Adam, “Kim olduğumu biliyor musun?” diye kükrer.
“Bir dakika, beyefendi.”
Kız mikrofonu alır.
Havaalanına anons yapar,
“Burada kim olduğunu bilmeyen biri var.
Tanıyan varsa lütfen gelip sahip çıksın.”
Kendinden emin ama hep destur isteyen adımlarla yürümeli.
Yoksa sahibi olduğunu sanarsın her gittiğin yerin.
Nazım Hikmet’in oğlu Mehmet’e dediği gibi,
“Dünya babanın eviymiş gibi yaşa.”
Benden ilave,
Dünyanın babanın evi olmadığını da bil ama.