Küçüklüğümden beri bana dayatılan şeyler, sorumluluklar yanlışlar doğrular beni birine dönüştürdü. Dışarıdan ideal evlat, ideal arkadaş, ideal öğrenci oldumm her zamann! İdeal olmak istemediğim bir dönem oldu karşı çıktım, isyankar dediler, kötü arkadaş kurbanı dediler, bu kız yoldan çıktı dediler. Sahi yol neydi? Ben sadece içimden geldiği gibi davranmak istemiştim kendim olmak... Dışlandım, aşağılandım, nefretle karşılandım tek yaptığım kendim olmaktı. Sonra yine teslim oldum... Yine idealim. Beni bir şeye dönüştürdüler ama ben bu kişi olmak istemiyorum. Hâlâ kendim gibi hissetmiyorum asla tam olarak gerçek hissetmiyorum, hep rol yapıyormuşum gibi hissediyorum, ne yaparsam yapayım samimi olamıyorum. Ama en kötüsü artık içimden gelen neydi, ben nasıl biriydim, ne hissediyordum, ben kimim bunu bilmiyorum.. ve hiçbir şeyi değiştiremiyorum.