madem beni bu kadar yaralayacaktın neden girdin hayatıma neden seni seviyorum dedin neden arkamda durmadın neden benim için savaşmadın ben senin için o kadar savaştım ki, ben hep sendeydim hep sana geldim yolumu kaybettiğimde bile hep seni buldum çok yoruldum, sürekli sana geldim ama hep ittin beni, benim için hiç çabalamadın ilk günlerimize tutundum o zaman beni seviyordu yine sever dedim, sevmedin. sonra farkettim ki en başında da sevmemişsin ki beni, sen hiç sevmemişsin beni, ben bi yalanın içinde olmayan aşkın için savaşmışım, çok şey gitti benden. ben nasıl biri olduğumu bilmiyorum, hep acı içindeydim lisemde üniversitemde yeni bi hayat kurmadım kendime, hep hayalinle yaşadım, olduğum yılları asıl hayatım bu değil o gelince yaşayacağım duygusuyla yaşamadım o kadar eminmişim ki bir gün geleceğinden, anlatıcak o kadar çok şey biriktirdim ki hep bekledim, hep bekledim..sen o sırada yaşadın büyüdün yeniden aşık oldun, ben hep izledim seni hep... bunu haketmedim bir tane hayatım vardı onu böyle çöp etmeyi haketmedim, şimdi yabancıyım kendime çevreme aileme ve artık sanada..tek limanımı tanımıyorum artık, çocuk seni tanıyorum ben şimdikini değil, zor oldu ama hayatımı yaşamaya karar verdim ama hiçbir şey değişmiyor artık ben hazırım ama bu seferde kimse istemiyor beni,yeni hayatımda yer edinemiyorum hiçbir yere kök salamıyorum, çaresizce geçmişe dönüyorum sana geliyorum ama orada da bi yerim yok artık..ben evsiz kaldım...