Nilgün Ölmüş Şiiri
Nilgün ölmüş. Beşinci kattaki evinin penceresinden kendini aşağı atarak canına kıymış. Ece Ayhan söyledi. Çok değişik bir insandı Zelda. Akşamları belli saatten sonra kişilik hatta beden değiştiriyor gibi gelirdi bana. Yüzü alarır bakışlarına çok güzel ama ürkütücü bir parıltı eklenirdi. Çok da gençti. Sanırım otuzuna değmemişti daha. Ece ile gergedan için yaptığımız aylık söyleşide ondan söyle söz ettim: bu dünyayı başka bir hayatın bekleme salonu ya da vakit geçirme yeri olarak görüyordu. Dönüp baktığımda bir acı da buluyorum Nilgün’ün yüzünde. O zamanlar görememişim. Bugün ortaya çıkıyor.
Cemal Süreya
içim ve hiçliğim arasında
düşünmek ve düşmek arasında
dilim ve bildiklerim arasında
gördüklerim ve inanmak zorunda olduklarım arasında
göz kapaklarım arasında
mezarımın başına diktiğiniz taş ile aşkın arasında
ayağı kırılan atı vurdukları yer ile
kalbi kırılan insanı unuttukları yer arasında
heyecandan uyuyamadığım çocukluğum ile
hezeyandan uyuyamadığım gençliğim arasında
sıkışıp kaldım.
Kadir zorlu