Sabahları güneş doğup da güzel bir gün olacağı anlaşıldığında şöyle düşünmeden edemiyorum: Yine Tanrı'nın lütfu bir gün daha başlıyor, ama bunu da mahvedecekler. Zaten mahvetmedikleri hiç bir şey yok. Sağlık, itibar, neşe, dinlenme, hepsi dahil buna! Çoğunlukla da budalalıktan, düşünmemekten ya da dar görüşlülüklerinden yapıyorlar bunu ve onlara bakarsanız, çok da iyi niyetliler. Bazen karşılarında diz çöküp kendilerine bu kadar hunharca zarar vermemelerini rica ediyorum.
Akşamları güneşin doğuşunu seyretmeye niyet ediyorum, ama sonra yataktan çıkamıyorum; gündüzleri ay ışığının keyfini çıkarmak istiyorum, ama odamdan çıkmıyorum. Niçin uyanıyor, niçin uyuyorum, gerçekten hiç bilmiyorum...
Bazen yerimden fırlayıp şöyle bir silkelenme cesaretine kapılıyorum, ama tam böyle zamanlarda- keşke nereye gidebileceğimi bilebilsem! O zaman mutlaka giderdim.
Bütün çiçekler içinde sen
Dikenler arasında bir gülsün
Ey şifanın kaynağı
Hastaların yüzüne bak
Merhem sendedir
Bizi böyle koyarsın...
youtube.com/watch?v=42JRfrN...