Merdümgiriz

Merdümgiriz
Undone... Tarkovski.. Zeki Demirkubuz.
İsmail’in Kendi Kendine Delirmişliğine Dair Hikayat İsmail her sabah ne yapacağını bilmemeye uyanır nasıl dayanacağını ve değmeden aralarından nasıl geçip gideceğini düşünerek uyanır rutubetli odada, dar yatakta Allah’a şükrederek doğrulur yatağından ‘şükredecek neyin var lan?’ der iç sesi ‘tövbe de!’ der iç sesine, kendi kendini susturur iç ses nedir bilmez esasında İsmail onu şeytan zanneder öyle avunur Kazara dünyaya gelmiştir İsmail kazayla da öleceğine inanır iki kaza arasında bir biriktirdiği kaza namazlarına hayıflanır bir de etrafında olup bitenlere şaşırır ota, kuşa, balığa sadık bir köpek gibi alarmla uyanan insanlara -İsmail hiç alarmla uyanmaz- simitçiye, dolmuşçuya, sucuya herkese ve her şeye şaşıra şaşıra yatağının rahminden derin bir kaygıyla açılır dünyaya İsmail Az okumuş olsaydı ontolojik kaygı derdi buna ama ontoloji nedir bilmez
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Uzaktan Seviyorum Seni... "uzaktan seviyorum seni kokunu alamadan, boynuna sarılamadan yüzüne dokunamadan sadece seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni elini tutmadan yüreğine dokunmadan gözlerinde dalıp dalıp gitmeden şu üç günlük sevdalara inat serserice değil adam gibi seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden en çılgın kahkahalarına ortak olmadan en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan öyle uzaktan seviyorum seni kırmadan dökmeden parçalamadan üzmeden ağlatmadan uzaktan seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni; sana söylemek istediğim her kelimeyi dilimde parçalayarak seviyorum damla damla dökülürken kelimelerim masum beyaz bir kağıtta seviyorum”...
Şiir
İsimsi bir ağaçtan dilerim tüm özürlerimi Ben o gece ağacın biriyle sızana kadar konuştum Hiçbiriniz orada değildiniz olsaydınız sizinle konuşurdum Bahane üretmeyin sakın yoktunuz işte hiçbiriniz Bir tek ağaç vardı yanımda onunla sızana kadar konuştum Ben o gece ağaca anlattıklarımın tamamını hatırlamıyorum  Belli bir yerden sonra sızdım bir kısmını hatırlıyorum Yıldızlar çok güzeldi mesela onu hatırlıyorum Tişörtüm sırılsıklamdı çok ağlamıştım hatırlıyorum Kendimi asacak bir dal beğenmeye çalışmıştım hatırlıyorum Çok içmiştim çok utanıyordum çok yalnızdım hatırlıyorum Onu çok özlemiştim dün gibi hatırlıyorum Ben o gece ağacın tekinden bütün özürlerimi diledim Hiçbiriniz orada değildiniz olsaydınız sizden dilerdim Yandığından çok yaktığım can için özür dilerdim Bütün öfkelerimden özür dilerdim bütün bağırmalarımdan İtmelerimden özür dilerdim çekip gitmelerimden Gidememelerimden özür dilerdim gider gibi olup dönmelerimden O orada olsaydı sabaha kadar özür dilerdim Yoktu, yalnız ağaç vardı onunla sızana kadar konuştum Ben o gece o ağaçtan bütün özürlerimi diledim! Ben o gece ağacın tekiyle ağaç olmak istemiştim Kediyle kedi olmak istemiştim çimenle çimen olmak Şişeyle şişe olmak istemiştim neysem onun dışında herşey Kaybolmak istemiştim tabiat izin vermedi Ben o gece bütün bunları gerekçeleriyle açıklamıştım İsimsiz bir ağaçla sızana kadar konuştum...
Şiir
Bir Örnek Insan Portresi demek hiç aç kalmadın sen öyle mi  açıkta kalmadın ha?  kirinden gömleğinin  dirseğinin yamasından  eziklik duymadın ha?  bravo be  aşkolsun şu adama vallahi! demek hiç sövmediler anana avradına  hiç kimseye sövmedin ha?  bir gececik olsun çekip kafayı  şakır şakır oynamadın  hıçkırarak ağlamadın öyle mi?  bravo be  aşkolsun şu adama vallahi! demek yalnızlıktan böğürmedin hiç  akrep sokmuş gibi sıçramadın geceleri ha?  hiç sevmedin öyle mi  kendini öldürmeyi çekip gitmeyi  büyük işler becermeyi düşünmedin ha?  bravo be  aşkolsun şu adama vallahi! demek bu musluklar hep bu ellerde  bu düzen bu dünya bu gidiş  sen hep böyle mutlu kişi örnek vatandaş  giden ağam gelen paşam, öyle mi? 
Şiir
“Sana bir şiir getiririm Sözler rüyamdan fışkırır Dünya ölümlere ayrılır Birinde bir pazar sabahı Birinde bir gökyüzü Birinde sararmış yapraklar Birinde bir adam Her şeye yeniden başlar” #ataolbehramoğlu
Şiir