Ahlaklı bir kişinin temel iki ilkesi var: kendin ol ve kendini karşıdakinin yerine koy. O zaman hayat hayal olmaktan, film olmaktan çıkar. "Film icâbı" yaşanmaz. Adam gibi yaşanır.
Çevremizde böyle " Sanat ile dinin ne ilgisi var?","Bilim ile dinin ne alakası var?" diye soranların önemli bir bölümü dindar kişiler. Halbuki inanan kişinin her şeyin imanla, dinle ilgisi olduğunu bilmesi gerekmez mi?
Maalesef İslam'ın bir "hayat dini" olduğunun farkına varmıyoruz. Peki, bu şuur eksikliği nereden geliyor?