Hamlet: Sizi gerçekten sevmiştim bir ara.
Ophelia: Evet. Buna inandırmıştınız beni.
Hamlet: İnanmamalıydınız bana. Çünkü doğruluğu ne kadar aşılarsan aşıla, çürük kökümüze bizim, eski meyvenin tadı gitmiyor kolay kolay. Sevmiyordum sizi.
Ophelia: Ne kadar aldanmışım.