Toplum, en çok bilenleri değil, en çok ses çıkaranları alkış-
liyor.
En çok konuşanı "bilgili", en çok gösteriş yapanı "özgüvenli" sanıyor. Oysa çoğu zaman en gürültülü fikirlerin içinde boşluk, en suskun duruşların ardında derinlik vardır.
Biz güçlü olmayı "hiç sarsılmamak" sandık. Küçük yaşlardan beri güçlü olmanın, dimdik durmanın, asla dağılmamanın erdem olduğunu öğrettiler. Duygusallık, hassasiyet, gözyaşı hep
"zayıf" kelimesiyle yan yana geldi. Oysa en büyük yük içimize attıklarımızdı.