sessizbirfısıltı
@_ikbal_
12 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
m.youtube.com/watch?v=dQLo1-_...
KIZ ÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.
Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.
Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.
Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.
Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.
Nazım Hikmet Ran
(1956)
Reklam
Anlayış, bilgiçliğin kibriyle değil, alçakgönüllülükle doğar.
Gerçekte hiçbir şey bu kadar basit değil, yalnızca siyah ya da beyaz yok, her zevk, içinde değişik tonlar taşıyor.
Mutluluk neşenin yanında güneşin yanında bir elektrik lambası gibidir. Mutluluğun hep bir nesnesi vardır, bir şeyler yüzünden mutlu olunur, varlığı dışarıdan bir olaya bağımlıdır. Oysa neşenin nesnesi yoktur. Belirgin olmayan bir nedenle sarar seni varlığı güneşe benzer, kendi yüreğinin ısısıyla yakar.
Artık biliyorum ki ölüler yokluklarıyla değil de - onlarla bizim aramızda- söylenmeden kalan sözler yüzünden keder verirler asıl.