Ama ben çirkinim, ne istediğimi bilmediğimden bu parmaklıklar arasına sürülmeye mahkumum. Ben çirkinim , yemeden içmeden kesiltecek kadar acımazlar bana yargılarlar ! Ama ben kötüyüm , onlara istedikleri her şeyi veremem, tüm sevgimi veririm duvardan kalplere itilirim nankör diye. Ama ben çirkinim sokak ortasında bayıltılacak kadar kırabilirsin kalbimi , ben güçsüzüm çıkaramam sesimi. Ben safım belki de kanıyorum iki yumuşak söze, yanımda olup bitenlere gözlerim şahit ama kalbim incinmemek için duvarlar ördü kirli sözlere. Ben çirkinim her gün uğraşıyorum kendimi değiştirmeye, kopan saçlarımın ömrümden ne kadar götürdüğünü bilmiyorum ! Lanet ettim sevgiye , oysa yalan sevginin içinde ne güzel bir panzehir.